18 stycznia 2012

Choroba Buergera Lub jak to nazywa oficjalna nazwa - Choroba Bürgera Jest to choroba zapalna małych i średnich dostarczania naczyń. Wraz z rozwojem Choroby układu krążenia Lumen tętnic i żył bliskich skrzepliny Które następnie prowadzą do zapalenia. Muszę powiedzieć, że nie tylko dotknięte naczynia i okoliczne tkanki i, jak proces jest zakłócony krążenie i dostarczanie składników odżywczych. Ze względu obiegu pojawiają niewidomych powikłań choroby Buergera. Najczęściej choroba ta dotyka zarówno kończyn górnych i dolnych, co związane z usuwaniem naczyń z linii centralnej i słabego przepływu krwi w nich.

Główną przyczyną choroby Buergera jest palenie , Od dawna wiadomo, udowodniono, że nikotyna jest jedną z głównych substancji zakrzepowe i jej zastosowanie w wędzenia tylko zwiększa szansę zakrzepica , Według statystyk, jest to, że mężczyźni i kobiety, którzy palą chorują częściej thrombangiitis niż tych, którzy nie palą. Odgrywa również istotną rolę i czynniki dziedziczne. Epidemiologia choroby nie badano, wiadomo jedynie, że chorzy są głównie ludzie w średnim wieku, którzy palą, częściej u mężczyzn.

Objawy choroby Buergera

Charakterystyczne objawy charakterystyczne dla tej choroby nie jest obecny. Rozpoznanie stawia się, gdy objawy pośrednie wskazujące na możliwą obecność choroby. Objawy choroby Buergera rozwijają się stopniowo. Na początku choroba może występować zmęczenie kończyn, uczucie zimna i częste mrowienie w palcach. Ten tak zwany objawy niedokrwienne ,

Potem pojawia się ból podczas chodzenia, nie osłabia w chwilach odpoczynku, przerywanych palców skurcze i sinicze kolorze obrzęk kończyn. Podczas uruchamiania owrzodzenia choroby pojawiają się na powierzchni skóry, to jest duże prawdopodobieństwo, późniejszego rozwoju zgorzel ,

Diagnoza choroby Buergera

Diagnozowania choroby Buerger'a przeprowadza się przez oznaczenie wizualnego, jak również za pośrednictwem Angiografia , Jeżeli pacjent jest nałogowi palacze, został kulejąc podczas spaceru, możemy myśleć o rozwoju Choroba Bürgera.

Najczęstszą chorobę Buergera diagnoza jest wyłączne, to znaczy, jeśli istnieją okoliczności, potwierdzające, że choroba ta nie może być zacierania miażdżyca , Charakterystyczne cechy tych chorób jest pokonany naczynia asymetrii i bardziej dojrzały wiek chorych z miażdżycą.

Choroba Buergera rozpoznaje się w tych przypadkach: pacjent jest palaczem wieku poniżej 45 lat, w obecności wszystkich objawów niedokrwienie   kończyn (ból, skurcze, obrzęk i zasinienie), obserwowane wystarczające problemy z krążeniem. Ustalona niezgodnie z obiegu przez USG tzw Efekt Dopplera , Uznał, całkowite wyłączenie chorób autoimmunologicznych i zaburzeń krzepnięcia krwi, a także źródeł embolizm   endokardiograficheskogo metody i badania angiograficzne.

Diagnostyka różnicowa choroby Buergera przeprowadzone w tych przypadkach, w których istnieją zmiany statków w zdrowe, jak również w kończynie pacjenta.

Powikłania choroby Buergera

Komplikacje związane z chorobą Buergera nie jest bardzo zróżnicowany, mogą być łatwo wymienione. Ten zakrzepowe zapalenie żył kończyn , tętnicze   i zakrzepica żył I zgorzel , Ostatnim komplikacją jest najgorsze, ponieważ istnieje tylko jeden sposób jego obróbki - amputacja uszkodzonej części zgorzeli, w większości przypadków, amputację kończyny, aby uniemożliwić rozprzestrzenianie zanieczyszczonych krwi w zdrowych naczyniach krwionośnych i tkanek. Bardzo ważnym czasem do diagnozowania choroby i wczesne leczenie, co zapobiega rozwojowi powikłań.

Leczenie choroby Buergera

Leczenie choroby Buergera zaczyna się, po pierwsze, z całkowitym zaprzestaniu palenia. To połowa sukcesu. Obowiązkowe farmakoterapia rozszerzający naczynia krwionośne, ganglioblokiruyuschimi, antyalergiczny i leki przeciw zakrzepowe ( stugeron , prodektina ). Pożądane jest również, aby traktować metodami fizjoterapeutyczne choroba Buergera, np diadynamik ,

Zapobieganie chorobom Buergera jest obowiązkiem zdrowego stylu życia, całkowitego zaprzestania palenia, właściwego odżywiania i odpowiedniego odpoczynku na pewno. Tylko sport wzmocnienie układu sercowo-naczyniowego i nie dają żadnych szans na rozwój choroby.